operatiekamer ziekenhuis

De operatie.

De afgelopen tijd leek wel te bestaan uit wachten. Wachten op dat tweede gesprek bij het team, waarbij de kogel door de kerk zou gaan. Wachten op het moment dat we de datum voor de operatie zouden krijgen. En wachten tijdens en op de dag van de operatie zelf…

Echt wat kan de tijd dan langzaam gaan. En dat terwijl Lieke’s eerste jaar ook eigenlijk alweer bijna voorbij gevlogen is! Tijd om een feestje te plannen!

operatiekamer ziekenhuis

Woensdag 6 februari 2019

Maar de dag van de operatie was eindelijk daar. We hadden Eva de avond ervoor bij opa en oma laten slapen, zodat ze iets minder mee zou krijgen van onze onrust en ons gehaast. En dat bleek maar goed ook, want we moesten om 7.00 uur al in het ziekenhuis zijn. Zo vroeg dat de verpleegkundige van de nachtdienst nog aan het werk waren en de lichten op de gang nog uit.

Rond half 8 kwam er een verpleegster naar ons toe die nog wat uitleg gaf, de controles bij Lieke deed en ons hielpmet de laatste voorbereidingen. En daarna was het, jawel daar is hij weer, wachten! Wachten tot het telefoontje zou komen dat Lieke richting O.K. mocht.

Naar de operatiekamer…

8.40 uur gingen we op weg. Ik ging mee, wat ik best stoer vond van mijzelf. Ik hoorde achteraf dat pappa’s dit meestel doen… Rond 9.00 uur was het zover. We liepen samen de operatiekamer in en ik mocht gaan zitten met Lieke op schoot. Ze probeerden een infuus te prikken. Het prikken ging goed en vlot, maar het infuus liep niet door. Plan B: het kapje.

Lieke was, mede door het prikken, erg onrustig en verdrietig. Het kapje hielp daar niet aan mee. Maar ja, ze moest wel even lekker gaan slapen! Het huilen hielp hierbij. Langzaam voelde ik haar in slaap vallen. Ze nemen haar dan van je over en leggen haar op het operatiebed. Mamma moet dan de O.K. verlaten.

We wachten nog maar wat.

En dan begint dus inderdaad het lange wachten. Menno en ik zijn samen de stad in gegaan. Het was echt pestweer dus heel super was het niet. Maar ja, je moet wat! Dus winkel in, winkel uit. Even wat eten en ergens koffie drinken. En warempel, de tijd ging voorbij. We wilden rond 14.00 uur weer in het ziekenhuis zijn en dat is gelukt.

Lieke weer knuffelen!

Zelf had ik het idee dat ze tussen 16.00 en 17.00 uur klaar zouden zijn. Maar om vijf voor drie kreeg ik al een belletje! Ik mag je naar Lieke brengen, zei de verpleegkundige. Wat was ik blij! Ik mocht weer naar ons meisje toe…

Lieke na de operatie in haar ziekenhuisbed

Een flesje melk en een dikke knuffel.

Inclusief opgewarmde fles met melk gingen we richting operatie-afdeling om naar de verkoeverkamer te gaan. En daar lag ze, “wakker” en wel. Wat was ik blij haar te zien! En zij mij… maar vooral die fles met melk! Geef haar eens ongelijk, na ruim 12 uur niet eten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *